Projekt Europejskiego Międzykulturowego Miejsca Pracy (2004 – 2007) łączy partnerów z dziesięciu krajów europejskich we wspólnym mierzeniu się z wyzwaniami wynikającymi ze stale rosnącej konieczności pracy w środowiskach wielokulturowych. Finansowany przez Unię Europejską Program Leonardo da Vinci II jest projektem, który został stworzony z nastawieniem na poruszenie kluczowych spraw dla menadżerów, pracowników, konsumentów zarówno z danego kraju a także imigrantów z innych kultur, z sektora prywatnego, publicznego czy edukacyjnego. Mimo, że miejsca pracy są zbliżone do siebie w całej Europie, można jednak zauważyć pewne różnice w zawartości, układzie demograficznym, geograficznym pochodzeniu, sektorze ekonomicznym czy międzykulturowych sprawach.
Koncentrując się na doświadczeniu w pracy w 10 krajach europejskich, a także uwzględniając przystąpienie Stanów, celami projektu są:
- Zbadanie miejsc pracy w poszczególnych sektorach każdego kraju uczestniczącego w projekcie;
- Porównanie wyników w poszczególnych krajach europejskich;
- Udostępnienie wyników badać odpowiednim odbiorcom.
Wyniki badań są skierowane w szczególności do Pracodawców / Menadżerów, Pracowników oraz Klientów. W dodatku, potencjalni odbiorcy wyników badań otrzymanych z projektu to:
- Organy władzy samorządowej i państwowej,
- Europejski Wydział Edukacji, Handlu, Sprawiedliwości,
- Związki zawodowe,
- Profesjonalne organizacje biznesowe,
- Organizacje zajmujące się przeprowadzaniem szkoleń z zakresu rozwoju programów i modułów szkoleń i kursów,
- Szkoły,
- Instytucje edukacyjne na poziomie wyższego nauczania oraz centra przyszłej edukacji,
- Międzynarodowi konsultanci biznesowi,
- Trenerzy nauczycielscy.
Projekt bada praktyki występujące w miejscach pracy w następujących dziedzinach kluczowych:
- Edukacji (podstawowej, średniej, trzeciego poziomu),
- Sektora publicznego (opieka zdrowotna, transport),
- Sektora prywatnego (sektora małych i średnich przedsiębiorstw, turyzm/hotelarstwo).
Każdej z tych grup docelowych, badane są jak również uwypuklane zwyczajowe czy też specyficzne sprawy wynikające z doświadczenia zarówno kraju „gospodarz” / większości kulturowych jak i imigrantów / mniejszości występujących w danej populacji.
Występują tu trzy główne elementy działalności projektu. Pierwszy z nich dotyczy badań i analiz istniejących studiów oraz sytuacji każdego kraju partnerskiego. Drugi element związany jest z empirycznym prowadzeniem analiz przypadków (case study) w tych sektorach gospodarki, które w największym stopniu wymagają uwagi ze strony indywidualnych krajów partnerskich oraz dostarczaniem analiz porównawczych pomiędzy sektorami w krajach partnerskich na poziomie gospodarki narodowej czy też międzynarodowej. Trzecim elementem z kolei jest stworzenie zestawu modułów rozwoju human resource odzwierciedlających najlepsze praktyki oraz potrzeby lokalne w celu informowania a także kształcenia docelowych grup miejsca pracy oraz decydentów i wspieranie przyszłego rozwoju wzmocnionej krajowej polityki szkoleniowej czy inicjatyw w całej Unii Europejskiej.


